Archive for સપ્ટેમ્બર 21, 2014

“તારલિયા ભાગ-૧”પુસ્તકનું મારૂં વાંચન

PhotoScan (2)

PhotoScan (4)

 

 

 

“તારલિયા ભાગ-૧”પુસ્તકનું મારૂં વાંચન 

“તારલિયા” નામે નવલકથાઓનું પુસ્તક એટલે લેખક શ્રી રીતેશ મોકસણાનું પ્રથમ પુસ્તક.

શ્રી રીતેશભાઈનો જન્મ ગુજરાતના એક નાનકડા “ભાડુકા” ગામે ૧૯૬૩માં થયો હતો. શાળા અભ્યાસ કરી, સુરેન્દ્રનગરની કોલેજમાંથી “બી.એસ.સી.”ની ડિગ્રી મેળવી અને પ્રથમ અમદાવાદમાં નોકરી કરી. આજે, એઓ ડોહા,કતારમાં નોકરી કરી રહ્યા છે.

રીતેશભાઈનો ગુજરાતી સાહિત્ય પ્રત્યેનો પ્રેમ ઉંડો છે.

એમણે કાવ્યો, ગઝલો, નાટકો સાથે અનેક નવલકથાઓ લખી છે. એમણે પોતાનો બ્લોગ શરૂ કરી એમની વિચારધારાને અનેકને પ્રસાદીરૂપે વહેંચી છે. આ પ્રમાણે કરતા એમના હૈયે ખુબ જ આનંદ હતો.

પણ….એમની એક ઈચ્છા હતી કે લખેલી નવલકથાઓને એક પુસ્તક સ્વરૂપ મળે.

૨૦૧૪માં એ ઈચ્છા પુર્ણ થઈ. “તારલિયા”નામે મુંબઈથી વિશ્વભારતી પ્રકાશન દ્વારા એક સાહિત્ય ટ્રસ્ટના સહકારે પ્રગટ થઈ. અનેક વાર્તાઓ એક સાથે ના પ્રગટ કરતા, બે ભાગે પ્રગટ કરવા નિર્ણય હતો. તો,”તારલિયા ભાગ-૧”નું પુસ્તક પોસ્ટ દ્વારા મળતા મેં એનું વાંચન કરી ખુશી મેળવી.

એક નાનું પુસ્તક, પણ કવર પર જુદા જુદા રંગોમાં તારલિયામાં એક મોટો તારલિયો.

પુસ્તકનું કવર ખોલતા,લેખક રીતેશના ફોટા સાથે “પ્રસ્તાવના”.

અને, એનું વાંચન કરતા, રીતેશ એનું હ્રદય ખોલી પુસ્તક પ્રકાશન માટેની ખુશી સાથે પ્રકાશક વિનોદભાઈ પ્રજાપતિ તેમજ નવી ઓળખાણના “અંકલ ચંદ્રવદન” યાને મને આભાર પ્રગટ કરે છે

ત્યારબાદ સામેનું પાન એટલે પાન-૧, જેના પર પ્રથમ નવલકથા “અખંડ સૌભાગ્યવતી”….ત્યારબાદ અનેક વાર્તાઓ અને અંતે પાન ૪૮થી શરૂ થતી નવલકથા “છેલ્લી એફ.ડી.” જેનો અંત છે પાન-૫૨ પર.

બધી જ વાર્તાઓ સરસ છે.

પ્રથમ અને અંતિમ વાર્તાઓ વિષે જરા વિગતે કહું.

“અખંડ સૌભાગ્યવતી” વાર્તાની શરૂઆતે એક અનોખી શાંતીનું દ્રશ્ય. એક રાત્રીનો સમય. એક પતિ અને પત્નીનું જોડું એટલે સુકાન અને વેલીતા.

સુકાનને એ રાત્રીએ કંઈક અગત્યનું કહેવું હતું. એણે શરૂઆત કરી “વેલી, હું માનું છું કે તને મારા પર પ્રેમ છે તે અગણિત છે..ને તું મારી પત્ની છે તેનો મને અપાર ગર્વ છે”.

પત્ની વેલીતાને પતિ સુકાન પર પુરો વિશ્વાસ હતો અને વાતો બંધ કરી સુઈ જવા માટે ઈશારો કરતી હતી..ત્યારે સુકાને વાતો ચાલુ જ રાખી….સાથે ગળેલા જીવનનું યાદ કરાવતો રહ્યો. અને જ્યારે સુકાને કહ્યું કે મુખ્ય વાત તો કહી જ નથી ત્યારે વેલીતાએ અધીરી બની કહ્યું “કહે સુકાન, જટ કહી દે નહી તો…” આટલા જ શબ્દો અને એ વધુ આગળ ના બોલી.

ત્યારે સુકાન કહે “વેલી, મને બ્લડ કેન્સર છે ને કદાચ આપણો સાથે હવે ક્ષણિક છે……અને બોલતો રહ્યો જે એના દીલમાં હતું… અને પોતાના દેહને વેલીતાના દેહને ચાંપતા એ ચોંકી ગયો…અને “વેલીતા…………….”

એક કારમો ચિત્કાર હવામાં ભળી ગયો…….સવારના કિરણો સુકાન અને વેલીતાને “શ્રધ્ધાંજલિ” આપી રહ્યા હતા.

વાર્તાના અંતે “અખંડ સૌભાગ્યવતી”ના દર્શન સૌ વાંચકોને મળે છે.

ચાલો, હવે તમોને અંતિમ વાર્તા “છેલ્લી એફ.ડી.” વિષે કહું.

વાર્તાની શરૂઆતે એક ઘરની અંદરનું દ્રશ્ય…ક્યાંક રડવાના ડુસકા…કોઈ રડનારને શાંત પડતા હોય એવું વાતાવરણ. બેડ પર  એક વ્યક્તિ જેનું નામ હતું “કૌશિક રાય” અને એમના માથા બાજુએ એમનો એકનો એક પુત્ર “કૌશાલ” અને નજીક છે પત્ની “ઉર્મિલા”. દીકરો હજુ કમાતો ના હતો છતાં કૌશિક રાયના ચહેરે ચિંતા ના હતી. પુત્ર અને પત્ની પણ શાંત હતા….સૌને એક “એફ.ડી”ની જાણ હતી, જે બેન્કના લોકરમાં મરણ બાદ પુત્રને મળવાની હતી. જીવનની વાતો કરતા કૌશિકજી  અંતે પુત્ર કૌશલને “એફ.ડી” વિષે કહી જવાબદારી લેવાનું કહી…..કૌશિક રાયના પ્રાણ છુટી ગયા….રડવાનું..રડનારને શાંત કરવાનું …..પછી બેન્કમાં જઈ લોકર ખોલવાની વાત….કોઈ “એફ.ડી.” ના મળી..અન્ય ચીજો સાથે એક કવર.કવર ખોલી કૌશાલ એક પત્ર વાંચતો હતો….પિતાએ લખેલો એ પત્ર હતો જેમાં લખ્યું હતું કે…”હું સદાય છતી ટટાર કરીને જીવ્યો હતો. અણહક્કનું લીધું નથી ને કોઈને આપ્યું નથી. મારૂં નામ તો કૌશિક પણ લોકોએ મને “કૌશિક રાય”બનાવ્યો છે………….નીતીના મુલ્યોને વળગી રહીને નોકરી કરી છે. ઘણીવાર થતું કે મારા રીટાયરમેન્ટ પછી તમારૂં શું ? ને કદાચ મારૂં મૃત્યુ વ્હેલું પણ થાય તો કેવું ? ઘણી વાર ઈચ્છા થતી કે રૂપિયા બચાવીને થોડી થાપણ બનાવું જે પાછલી જીન્દગીમાં કામ આવે. થોડી “એફ.ડી.” કરૂં પણ કાશ….કૌશાલ બેટા મારી પ્રમાણિકતા,નીતિમતા અને મનની સમતુલના એ મારી “એફ.ડી.” છે. જરૂર પડે એને વટાવીને તું વાપરી શકે છે………….લોકો તને એક દિવસ “કૌશલ રાય” કહીને બોલાવે……………….સદા આશિષ આપતા તારા ડેડી..ગુડ બાય..જય શ્રી કૃષ્ણ ..

કૌશાલની આંખોમાં આંસુંઓ હતા..પત્રને છાતીએ ચાંપતો લોકરને બંધ કરી એ ઘરે આવ્યો ત્યારે એનું મન પ્રફુલિત હતું..બારીમાંથી એક પતંગિયું આવીને તેના ગાલ પર રમતું આગળ વધ્યું કે “ઓહ લવલી …” કહી એ ઝુમવા લાગ્યો.

આ શબ્દો સાથે પાન-૫૨ પર વાર્તાનો અંત.

બે વાર્તાઓના વર્ણન દ્વારા તમે જરૂર રીતેશની કલમને સારી રીતે જાણી શક્યા હશો….જો આવું શક્ય થયું હોય તો હું માનીશ કે મેં મારા વાંચન દ્વારા તમો સૌને પુસ્તક “તારલિયા” કે લેખક “રીતેશ”ના દર્શન કરાવવા માટે સફળતા મેળવી.

આશા છે કે જે કોઈ આ પુસ્તક વાંચશે તેઓ સૌને ખુશી થશે. અને….રીતેશની કલમે નવી વાર્તાઓ હશે એવી આશાઓ રાખશે !

ડો. ચંદ્રવદન મિસ્ત્રી

લખાણ સેપ્ટેમ્બર,૧૦,૨૦૧૪

 

FEW WORDS….

Today is a Post on the Book “TARALIYA-Bhag 1” 

The writer of these NAVALKATHA ( Stories) is RITESH MOKASANA.

He also has a BLOG on which he publishes ALL his CREATIONS…which includes the POEMS & SHORT STORIES

One can visit  his Blog @

http://www.riteshmokasana.wordpress.com

 
Ritesh works in Qutar.
Hope you visit his Blog & know him better.
Dr. Chandravadan Mistry.

 

 

સપ્ટેમ્બર 21, 2014 at 12:29 પી એમ(pm) 9 comments


Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 179 other followers

તાજેતરની પોસ્ટ્સ

Top Rated

શ્રેણીઓ

અમી નજર ભરેલી મુલાકાત બદલ આભાર..ફરીથી પધારજો

Locations of visitors to this page <input type="button" value="Type Gujarati" onclick="win = window.open('','Comment', 'toolbar=0,menubar=0,location=0,width=550,height=550'); win.document.write(' var id='TEXTAREAID';'); win.focus();">

Blog Stats

  • 395,709 hits

Disclimer

સંગ્રહ

સપ્ટેમ્બર 2014
સોમ મંગળ બુધ ગુરુ F શનિ રવિ
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930