વિવેકના માતા પિતા !

ઓગસ્ટ 23, 2014 at 12:03 પી એમ(pm) 9 comments

Family : child's drawing of the family on a bicycle, vector

 

 

http://keralites.net/

 

 

 

 

વિવેકના માતા પિતા !

 

વિવેક એટલે માતા રતનબા અને વલ્લભદાસનો એકનો એક લાડકો દિકરો.

 

વલ્લભદાસ પોતાના નાના ખેતરમાં મજુરી કરી, પરિવારનું ગુજરાન ચલાવતા.

 

એક સાધારણ સ્થીતીમાં આ પરિવારનું જીવન ચાલતું હતું.

 

ઘરખર્ચ કરતા, બચત ખુબ જ થોડી હતી, પણ વલ્લભદાસના મનમાં એક જ વિચાર “હું તો ભણી શક્યો

નહી, પણ મારે મારા વિવેકને ભણાવવો !”. આથી, શિક્ષણપ્રેમી વલ્લભદાસે શાળાની વાતો કરી,

નાનપણથી જ વિવેકના મનમાં શિક્ષણપ્રેમના બીજ રોપ્યા.રતનબા પણ વિવેકને વ્હાલ કરતા કહેતા

“દિકરા, વિવેક તારે તો ખુબ ભણવાનું છે !”. વિવેક જ્યારે શાળામાં દાખલ થયો ત્યારે દરરોજ સવારે

વલ્લભદાસ વિવેકની નાની આંગળીઓ પકડી શાળાએ લઈ જતા. જ્યારે બાપ અને દિકરા આ પ્રમાણે

ઘરેથી નિકળતા ત્યારે રતનબાના મુખડે એક મીઠી ખુશી હતી.

 

વિવેક શાળામાં ભણતો રહ્યો….એ ખુબ જ ધ્યાનથી ભણતો હતો. પરિક્ષામાં સારા માર્કો સાથે એ પાસ

થતો. પ્રાઈમેરી શાળાનો અભ્યાસ પુર્ણ કરી ગામની જ હાઈસ્કુલમાં દાખલ થયો. ત્યાં પણ એ એક તેજસ્વી

બાળક હતો. હાઈસ્કુલનું ભણતર પુરૂં થતા, સવાલ આવ્યો કોલેજના અભ્યાસનો. એવા સમયે ગામ બહાર

શહેરમાં જઈ અભ્યાસ કરવાની ઘડીએ પિતા વલ્લભદાસે વિવેકને કહ્યું “તારી માતા તેમજ મેં થોડી બચત

અલગ રાખી હતી કે તું કોલેજ અભ્યાસ પણ કરી શકે. માટે, તું જરા પણ ચિન્તા ના કરીશ અને મહેનત

કરી ભણીશ. ” બસ, આવા પિતાના શબ્દો સાંભળતા વિવેક ગદ ગદ થઈ માતા પિતાના ચરણે પડી શહેર

જવા વિદાય લીધી હતી.

 

 

 

 

શહેરમાં રહેતો વિવેક ગામને કદી ભુલ્યો ના હતો.કોલેજ અભ્યાસ કરતા જ્યારે પણ સમય મળતો ત્યારે એ

ગામ પહોંચી જતો. એના માતા પિતા કોલેજ કેવી છે ? …તમે ગમે છે ? વિગેરે પૂછતા ત્યારે વિવેક કહેતો

“બા, બાપુજી હું તો રોજ પ્રભુને પ્રાર્થના કરૂં કે તમો તંદુરસ્ત રહો. બસ, જ્યારે હું કોલેજમાં જુદા જુદા

વિષયો વિષે ભણું ત્યારે તમો જ મારી પ્રેરણા બની મને શક્તિ આપો છો !” માતા પિતા પણ વિવેકની

આવી વાણી સાંભળી ખુબ જ રાજી થતા.

 

ચાર વર્ષનો કોલેજ અભ્યાસ પુરો થયો અને વિવેક હવે એક કોમ્પુટરજ્ઞાની ઈનજીનીઅર થઈ ગયો હતો.

ગામમાં નોકરી ના મળી શકે એટલે શહેરમાં જ એક મોટી કંપનીમાં નોકરી સ્વીકારી. એક ભાડેના ઘરે રહી

એ નોકરી કરતો ત્યારે એના માતા પિતા થોડા થોડા દિવસે આવી એની સાથે રહેતા. સાથે રહી આનંદ

માણી એઓ ફરી ગામ જતા. આવી આવજાવમાં એક દિવસ માતાએ વિવેકને કહ્યું “દિકરા, હવે તું મોટો

થઈ ગયો. તારે લગ્ન કરવા જોઈએ !” ત્યારે વિવેકે કહ્યું “બા, જો હું પરણું તો તમારે ગામ છોડી મારી

સાથે રહેવાનું છે !” આવા વિવેકના શબ્દો સાંભળી રતનબા અને વલ્લભદાસ જરા અચંબો પામ્યા.

અને,થોડો સમય ચુપ રહ્યા બાદ વલ્લભદાસ બોલ્યા “દિકરા, તું તારી પત્ની સાથે સુખી રહે ..અમે તો હવે

ઘરડા થયા અને ગામનું નાનું ઘર અમારા માટે બરાબર છે .” ત્યારે વિવેક કહે ” એવું તો કદી ના બને.

આજે જે હું છું તે તમારા લીધે જ છું. જ્યારે હું નાનો હતો ત્યારે તમે મારી સંભાળ લીધી હતી. હવે તમે

ઘરડા થયા ત્યારે હું તમારો સહારો બનું તો જ મારૂં ભણતર ખરેખર કામનું કહેવાય.” બસ, આટલા સંવાદ

બાદ, માતા પિતા વિવેકને ભેટી પડ્યા. ત્યારે એમની આંખોમાં ખુશીના નીર હતા.

 

આ સંવાદને બે કે ત્રણ અઠવાડીયા થયા હશે. ફરી વલ્લભદાસ અને રતનબા વિવેકના ઘરે હતા. આ

સમયે, વિવેકે જ વાત શરૂ કરી ….”બા, બાપુજી, તમે કોઈ છોકરી જોઈ છે ?” પોતાના ભણેલા છોકરા

માટે કોણ યોગ્ય કન્યા હોય શકે એવો વિચાર કરવો અસંભવ હતો. થોડો સમય ચુપ રહ્યા. અને

વલ્લભદાસ કહે ” બેટા, તું તો ભણેલો. અમે અભણ. તું કોલેજમાં ભણતો હતો ત્યારે તને કોઈ છોકરી ગમી

હતી ?” વિવેક ત્યારે કહે ” હું શાળામાં ભણતો હતો ત્યારે મારા જ ક્લાસમાં એક રાધા નામે છોકરી હતી. એ

ખુબ જ ગરીબ ઘરની હતી પણ એનો સ્વભાવ ખુબ જ સરસ હતો….એ ભલે હાઈસ્કુલ જ ભણી છે પણ

સંસ્કારોથી ભરપુર છે ..જો તમોને યોગ્ય લાગે તો કહો “

 

રતનબા અમે વલ્લભદાસ તો વિવેકને સાંભળી,જરા ચુપ રહ્યા. એમને યાદ આવ્યું કે શાળામાં વિવેક હતો

ત્યારે રાધા એક બે વાર એમના ઘરે શાળાના અભ્યાસના પ્રષ્નો કારણે વિવેક પાસે મદદ લેવા આવી હતી.

જે રીતે રાધાએ રતનબા અને વલ્લભદાસને પ્રણામ કરી મીઠા શબ્દોમાં પૂછ્યું “કાકી, વિવેક ઘરે છે ? મારે

શાળામાં જે ના સમજાયું તે વિષે પૂછવું છે !” આ યાદ તાજી થઈ અને અંતે રતનબાએ કહ્યું” બેટા, રાધા

તો અમારી જાણીતી છે. એ આપણા ઘરે આવે તો અમોને ખુબ જ આનંદ થશે !” આટલી વાતો થયા બાદ,

રીતરિવાજો પ્રમાણે રાધાના માતા પિતાને વિવેકની ઈચ્છા જણાવવામાં આવી….રાધા પણ લગ્ન માટે

તૈયાર હતી. અને બે મહિનામાં તો વિવેક અને રાધાના લગ્ન ગામમાં જ થયા. લગ્ન બાદ થોડા દિવસોની

નોકરી પર રજા હોવાથી વિવેક પણ ગામના નાના ઘરે હતો. રાધા તો જાણે ઘરનું બધું જ જાણતી હોય

તેવી રીતે નવા ઘરે સમાય ગઈ હતી. એના મનમાં વિવેકના માતા પિતા એના પોતાના માતાપિતા  હતા.

વલ્લભદાસ તેમજ રતનબાએ રાધ્હને વહું નહી પણ એક દીકરી સ્વરૂપે જ નિહાળી હતી. એક સુખી

પરિવાર હતો !

 

વિવેકે રાધા સાથે અંગત ચર્ચા કરી દીધી હતી. તો, એક દિવસ રાધાએ રતનબાને કહ્યું”બા, હવે આપણે

શહેરમાં જઈશું ” ત્યારે રતનબાએ કહ્યું “ના, બેટી, તું અને વિવેક ત્યાં જઈ એકસાથે રહો અને અમે અહીં

રહીશું ” પણ રાધાએ તરત જ કહ્યું “ના, બા, તમારા વગર શહેરમાં અમે કેવી રીતે ખુશ હોય

શકે….બાપુજી અને તમારે તો સાથે જ આવવાનું છે!” આવા સમયે વિવેક પણ સંવાદ સાંભળી કહેવા

લાગ્યો “બા, કાલે જ આ ઘરે તાળું અને આપણે સૌ સામાન લઈ શહેર જઈશું. મારી રજા પણ પુરી થાય છે

અને પાછું નોકરીએ જવાનું છે !”

 

એક ગામના નાના પણ પ્યારા ઘરના દ્વારે તાળું લાગ્યું ત્યારે વિવેક અને એના માતાપિતાના આંખોમાં

આંસુંઓ હતા. રાધા તો થોડા દિવસો જ રહી હતી તેમ છતાં એ પણ ઘર છોડતા નારાજ હતી.

 

હવે ગામમાં રહેતો પરિવાર શહેરમાં હતો. વિવેકની નોકરીના પગારે ઘર ચલાવવા માટે તકલીફ ના હતી

એથી રાધા ઘરે જ રહી બધું સંભાળતી. વિવેક એના કામ પર ઘણો જ ગુંથાયેલો રહેતો. રાધા કોઈવાર,

સમય મળતા નજીક આવેલા અનાથ આશ્રમે જઈ બાળકોને મદદ કરી એના હૈયે ખુશી અનુભવતી. લગ્ન

થયાને બે વર્ષ પુરા થયા. વલ્લભદાસ અને રતનબા એમના મનમાં વિવેક રાધાને સંતાનસુખ મળે એવી

પ્રાર્થનાઓ કરતા રહે. “પ્રભુ, તમે કૃપા કરો ! એક સંતાન ભલે દીકરી કે દીકરો હોય “. એક દિવસ, પ્રભુએ

પ્રાર્થના સાંભળી અને એક સુંદર દીકરી પધારી. સૌએ ખુશી અનુભવી પ્રભુનો પાડ માન્યો. દિવસો વહેતા

ગયા અને દીકરી માયા પણ મોટી થવા લાગી. હવે, માયાને શાળામાં અભ્યાસ કરવાનો સમય આવી

ગયો. પહેલે દિવસે, વિવેકે માયાનો હાથ પક્ડ્યો અને જ્યારે નજીકની શાળામાં લઈ જતો હતો ત્યારે એને

એના પિતાજી યાદ આવી ગયા. એમણે વિવેકનો હાથ પક્ડ્યો હતો અને શાળામાં લઈ ગયા હતા એનું

દ્રશ્ય તાજું થઈ ગયું. એની આંખોમાં આસુંઓ હતા. એ જોઈ સાથે આવેલી રાધા કહે,” વિવેક, કેમ રડે છે

?” ત્યારે વિવેક આંસુંઓ લુંછી કહે ” રાધા, જ્યારે હું નાનો હતો અને મારા પિતાજી મારી જ આંગડીઓ

પકડી શાળાએ મને મુકવા આવ્યા હતા તેની યાદ આવી ગઈ !” રાધાએ ત્યારે કહ્યું કે “તમારા પિતાજીને

તમો ખુબ ભણે એવી આશાઓ હતી. તો આજે આપણે બંને માયાને ખુબ જ ભણાવીશું એવી પ્રતિજ્ઞા

કરીએ, હું ભલે, હાઈસ્કુલથી વધું અભ્યાસ ના કરી શકી પણ આપણી માયા ભણીને આપણું ગૌરવ

વધારશે !” રાધાના આવા શબ્દો સાંભળી વિવેકના હૈયે એક અનોખી ખુશી હતી.    આવા સમયે,

વલ્લભદાસ અને રતનબાના મનમાં એક વિચાર હતો “માયા અમારી ખુબ જ ભણશે….કોઈક સારી ડીગ્રી

મેળવશે….આપણા કુળનો દિપક બની જ્યોત ફેલાવશે !”

 

વર્ષો વહેતા ગયા. પહેલા વલ્લભદાસ પ્રભુધામે ગયા. અને પછી રતનબાએ વિદાય લીધી ત્યારે માયા તો

મેડીકલ કોલેજમાં ભણતી હતી. એનું જાણી રતનબાએ વિદાય પહેલા માયાને કહ્યું હતું કે “દીકરી, એક

ડોકટર બની સમાજમાં સેવા કરજે. પૈસા માટે કદી લોભ ના કરતી. તન અને મનથી તું સેવા આપશે તો

પ્રભુ જ તારી સંભાળ રાખશે !” આ દાદીમાના શબ્દો માયાના હ્રદયમાં હંમેશા રહ્યા….એ જ શબ્દો દ્વારા

માયાને હિંમત અને માર્ગદર્શન મળ્યું અને માયા એક ડોકટર બની માતાપિતાના ગામમાં જઈ એક

ક્લીનીક ખોલી અને સેવા આપવા લાગી ત્યારે વિવેક અને રાધાના હૈયે એક અનોખો ગૌરવ હતો.

પ્રભુધામેથી વલ્લભદાસ અને રતનબા પણ ખુશીમાં એમના આશિર્વાદો માયા પર વરસાવતા હતા !

 

 

વાર્તા લેખન ઃ તારીખ,ઓગસ્ટ,૧,૨૦૧૪

 

 

બે શબ્દો…

આજની ટુંકી વાર્તામાં એક “આદર્શ” માતાપિતાના દર્શન છે.

અભણ છતાં, શિક્ષણ પ્રત્યેનો પ્રેમ.

દીકરામાં પણ સંસ્કારો, અને એક “આદર્શ” પુત્રના દર્શન.

જુનવાણીને ત્યાગી, નાત-જાતમાં ના માની રાધાને દીકરાની પત્નીરૂપે સ્વીકાર કરતા વહુની જગાએ પોતાની દીકરીરૂપે નિહાળવું.

રાધાએ પણ એમને પોતાના જ માતાપિતા તરીકે માન આપવું.

અંતે..દીકરાને ત્યાં “દીકરી” પધારતા ખુશી સાથે વ્હાલ આપવો.

અહીં, સમાજમાં પરિવર્તન હોય એવો સંદેશો છે….શિક્ષણ દ્વારા જ “જ્ઞાન-પ્રકાશ” છે એવો બીજો સંદેશો છે !

ડો. ચંદ્રવદન મિસ્ત્રી.

FEW WORDS…

Today’s Short Story is on the IDEAL PARENTS.

How they are ready to accept the CHANGE in the SOCIETY.

It also gives the picture of the IDEAL SON and IDEAL DAUGHTER-in-LAW.

The MESSAGE in this Story is ACCEPT the NEW NORMS of the Society & NOT to INSIST on the OLD OUTDATED CUSTOMS or the TRADITIONS..and keep the RICH HERITAGE.

Hope you like the VARTA as the Post.

Dr. Chandravadan Mistry

 

 

Advertisements

Entry filed under: ટુંકી વાર્તાઓ.

કિરીટભાઈ અને વર્ષાબેન, તમે અમ ઘરે આવજો ! રાજનિતી છેત્રે ઝોંકું

9 ટિપ્પણીઓ Add your own

  • 1. Dilip Gajjar  |  ઓગસ્ટ 23, 2014 પર 12:33 પી એમ(pm)

    Khb j saras..prerak vaarta raju kari.

    જવાબ આપો
  • 2. Dhanjibhai Prajapati  |  ઓગસ્ટ 23, 2014 પર 1:47 પી એમ(pm)

    Interesting.

    જવાબ આપો
  • 3. Hemant Bhavsar  |  ઓગસ્ટ 23, 2014 પર 3:37 પી એમ(pm)

    Dear Chandravandbhai , very nice way to send social message to all of us , it is very important that parents should planted seed of positive affirmations to their kids for the bright future and well being and also parents efforts should be a ego-less , honest . Rest work will be handle by God due to rule of good karma help to achieve the success , Thank you .

    જવાબ આપો
  • 4. Vinod R. Patel  |  ઓગસ્ટ 23, 2014 પર 5:28 પી એમ(pm)

    સરસ ભાવવાહી વાર્તા . ચન્દ્રકાન્તભાઈ , આવી બીજી પણ સારી વાર્તાઓ લખવાનું ચાલુ રાખો .

    જવાબ આપો
  • 6. pragnaju  |  ઓગસ્ટ 24, 2014 પર 1:24 એ એમ (am)

    સરસ વાર્તા

    જવાબ આપો
  • 7. Ritesh  |  ઓગસ્ટ 24, 2014 પર 5:35 એ એમ (am)

    Interesting story with good message.

    જવાબ આપો
  • 8. La Kant Thakkar  |  ઓગસ્ટ 24, 2014 પર 11:50 એ એમ (am)

    અક્શર બહુ મોટા નથી?પ્રભુ આપણા જીવનમાં અમુક લોકોને ખાસ -વિશેશ મક્સદ સાથે મોકલે છે !-લા કાંત / ૨૪.૮.૧૪

    જવાબ આપો
  • 9. chandravadan  |  સપ્ટેમ્બર 3, 2014 પર 3:10 પી એમ(pm)

    This was an Email Response>>>>

    Aug 24
    Dharamshi Patel
    To Me Aug 25
    Hari om,

    Waw

    Dharamshi
    >>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
    Dharamsihbhai,
    Abhar !
    Chandravadan

    જવાબ આપો

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 176 other followers

તાજેતરની પોસ્ટ્સ

Top Rated

શ્રેણીઓ

અમી નજર ભરેલી મુલાકાત બદલ આભાર..ફરીથી પધારજો

Locations of visitors to this page <input type="button" value="Type Gujarati" onclick="win = window.open('','Comment', 'toolbar=0,menubar=0,location=0,width=550,height=550'); win.document.write(' var id='TEXTAREAID';'); win.focus();">

Blog Stats

  • 285,090 hits

Disclimer

સંગ્રહ

ઓગસ્ટ 2014
સોમ મંગળ બુધ ગુરુ F શનિ રવિ
« જુલાઈ   સપ્ટેમ્બર »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

%d bloggers like this: