વાંદરો અને શિયાળ

October 2, 2011 at 12:11 pm 26 comments

વાંદરો અને શિયાળ

એક વાંદરો હતો.ગામમાં ફરતા ફરતા, એ અનેક ઘરોમાં
ડોકીયું કરતો. માનવીઓને એ સારી રીતે જાણતો થઈ ગયો હતો.
એક દિવસ  ગામમાં ફરતા ફરતા, એ દુર જંગલમાં પહોંચી
ગયો. એને ખુબ જ ભુખ લાગી હતી.એવા જ સમયે એક કેરીભરપૂર આંબો
એની નજરે આવ્યો. એ ખુશ થઈ આંબા પર ચડી ગયો., અને
એણે એક પછી એક કેરીઓ નીચે જમીન પર ફેંકી. આંબા ઝડ નીચે બેસીને
શાંતીથી કેરીઓ ખાવાનો વિચાર હતો. અને નીચે આવે
એટલે કેરીઓના ઢગલા નજીક એક શિયાળ ઉભુ હતું. હજુ વાંદરો કંઈક બોલે
તે
પહેલા શિયાળ કહેઃ”વાંદરાભાઈ, આ બધી જ કેરીઓ મારી
છે.”
ત્યારે વાંદરો કહેઃ”અરે, શિયાળબેન, મેં આ આંબાના ઝડ પરથી તોડી નીચે પાડી છે. આ આંબા પરની થોડી જ કેરીઓ બાકી હતી તે
બધી જ કેરીઓ તોડી અહી ફેંકી છે. હવે આંબા પર એક
પણ કેરી નથી..આ બધી જ કેરીઓ મારી છે.”
ત્યારે શિયાળ ચુતરાયથી કહેઃ મેં તને કેરીઓ તોડતા
જોયો નથી  કોઈ એ માટે સાક્ષી છે ?”
વાંદરો ચુપ થઈ ગયો. એ નારાજ થઈ ગયો. પણ, હારવું એ
વાંદરાના સ્વભાવમાં ના હતું. પણ, વાંદારાને નિરાશ થયેલો
નિહાળી,
ખુશીમાં હસતું હતું.
વાંદરો થોડે દુર એક ઝાડ પાછળ સંતાય ગયો. એંણે ઝાડ
પાછળ ગામમાંથી મેળવેલું ટેઈપ રેકોર્ડરની ચાંપ દબાવી. અને વાઘની
ગર્જનાનો અવાજ શરૂ થયો. વાંદરો પણ સાથે ચીસો પાડિ
દોડવા લાગ્યો. શિયાળ પણ ગભરાટમાં દોડી દુર દુર ભાગ્યું.અને,
વાંદરાએ
ટેઈપ રેકોર્ડર બંધ કર્યું. ખુશ થઈ આંબા ઝાડ નીચે
બેસી એની ઈચ્છા પ્રમાણે શાંત વાતાવરણમાં આનંદથી કેરીઓ ખાવા લાગ્યો. અને
શિયાળ શાંત વાતાવરણ કારણે દૉડતું દોડતું આંબા
પાસે આવ્યું. એ વાંદરાને કેરીઓ ખાતા જોઈ અચંબો પામી.
“વાંદરાભાઈ, તમે તો ડરીને ભાગી ગયા હતા, તો અહી
કેવી રીતે પાછા છો?” શિયાળે પ્ર્ર્ષ્ન કર્યો.
“ના, હું એવો ડરપોક નથી વાઘ તો મારો કેદી છે”
વાંદરાએ થોડા ગર્વ સાથે જવાબ આપ્યો.
“હું સમજી નહી” શિયાળે વાંદરાને
કહ્યું.
ત્યારે વાંદરાએ  કહેવાનું શરૂ કર્યું……”અરે,
બેન, તું તો જંગલમાં રહે અને તું કાંઈ ના જાણે, આ તો નવો જમાનો છે. હું માનવીઓ નજીક
રહુ
એટલે નવું નવું જાણવાનું મળે. એક મશીન છે તેમાં
વાઘના અવાજને કેદ કર્યો છે મેં તો મશીન ચાલુ કર્યું હતું, બસ આટલું જ કર્યું હતું.
તું
ભાગી ગઈ અને આ બધી જ કેરીઓ મારી
છે”
શિયાળને એની ચતુરાયનું અભિમાન હતું તે  ત્યાં તરત
જ પીગળી ગયું. નારાજ થઈ. એક પણ શબ્દ બોલ્યા વગર એ દુર જંગલમાં ચાલી
ગઈ.
આ વાર્તાનું લખાણ ….તારીખ નવેમ્બર ૫,
૨૦૧૦…………………………..ચંદ્રવદન

બે શબ્દો…

આ બાળવાર્તારૂપી બોધ કથા
છે.
અનેક બાળવાર્તાઓમાં  તમે શિયાળ કે વાંદરા વિષે
વાંચ્યું જ હશે.
“વાંદરો અને ટોપીઓ”નું યાદ છે ને ?..અને શિયાળની
ચતુરાયના દર્શન તો અનેક વાર્તાઓરૂપે કર્યા જ હશે.
અહી નવા યુગને ધ્યાનમાં લઈને આ બાળવાર્તામાં કંઈક
“નવીનતા” લાવવા પ્રયાસ કર્યો છે
.

પણ આ વાર્તાનો મુખ્ય હેતુ તો કંઈક બોધ આપવાનો છે.

અહી જેમ વાંદરાએ હાર ના માની, એ પ્રમાણે માનવીએ પણ જીવનમાં હાર

ના માનવી રહી એવી શીખ છે. તમે તમારા ધ્યેયને વળગી રહો તો અંતે જીત

જ છે !

અને, શિયાળની “ચતુરાય”નો દાખલામાં એક બીજો બોધ છે. જ્યારે પણ

માનવી એની શક્તિનું “અભિમાન” કરે ત્યારે એની હાર કે પતન એની નજીક આવે છે !

બસ, આટલો વિચાર આ બાળવાર્તારૂપે દર્શાવવા પ્રયાસ
કર્યો છે.
આશા છે કે અનેકને આ પોસ્ટરૂપી “ટુંકી વાર્તા” ગમે
!
અનેક “કાવ્યો” પોસ્ટરૂપે પ્રગટ કર્યા બાદ, હવે
ટુંક સમય માટે “ફક્ત વાર્તાઓ” પ્રગટ કરવાના આ મારા નિર્ણયમાં આ પહેલી વાર્તા
છે.
તો….આશા છે તમો જરૂરથી વાંચી તમારા “પ્રતિભાવો”
રૂપી વિચારો જણાવશો..ભુલો હોય કહેશો.
ડો. ચંદ્રવદન મિસ્ત્રી.

Entry filed under: ટુંકી વાર્તાઓ. Tags: .

હસતે મુખડે ગુડબાય ! કબુતર કથા

26 Comments Add your own

  • 1. Dinesh Mistry  |  October 2, 2011 at 3:10 pm

    Yes, by focusing and perseverance, you can achieve your goal.

    Reply
  • 2. nabhakashdeep  |  October 2, 2011 at 7:37 pm

    ડોશ્રીચંદ્રવદનભાઈ
    આજના બાળ માનસને ખૂબ જ પસંદ પડી જાય એવી આપની બાળવાર્તાના
    શ્રી ગણેશ નાવિન્ય સભર અને મૌલિક છે. મોટેરાઓને પણ જૂના સંદર્ભ
    સાથે આપની આ નવલી વાતોનો ચસકો ગળચટ્યો જ લાગશે. મજા પડી
    નાના અને મોટા સૌને…અભિનંદન.

    રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

    Reply
  • 3. Ishvarlal R Mistry  |  October 2, 2011 at 8:44 pm

    Very clever and nicely expressed, like it very much Chandravadanbhai thankyou.perserverance can achieve your wish.

    Ishvarbhai.

    Reply
  • 4. Narendra  |  October 2, 2011 at 10:38 pm

    Very good modern fable. Looks like we a modern Aesop in the making! Well written and interesting. My compliments to you.

    Reply
  • 5. Deejay  |  October 2, 2011 at 10:45 pm

    બીજાનુ ઝુંટવી લેવાની દાનત વાળાએ છેવટે તો નાશવું જ પડે છે.

    Reply
  • 6. ડૉ. કિશોરભાઈ એમ.પટેલ  |  October 2, 2011 at 11:39 pm

    આદરણીયશ્રી. ચન્દ્રવદન ” પુકાર ” સાહેબ

    આપની વાર્તાની પુકાર સાંભળી ખુબ જ બોધ લેવા જેવી

    બોધવાર્તા છે.

    આજે સવારે મારા બાળકોને કહીશ.

    ટુંકમાં……………!

    ” લક્ષ વિના થાય તે ગતિ કહેવાય,

    લક્ષ સાથે થાય તે પ્રગતિ કહેવાય.”

    બીજી વાર્તા જલ્દીથી મુકજો

    કિશોરભાઈ પટેલ

    Reply
  • 7. ushapatel  |  October 3, 2011 at 5:26 am

    સરસ,, આપનો પ્રથમ પ્રયાસ સારો છે અને આ અભિનવ અને નવતર પ્રયોગ ને હું બિરદાવું છું,,અપરોક્ષ રીતે બાલ અને પ્રાયમરી શિક્ષણ સાથે મારો વર્ષોજૂનો નાતો છે…અને આવી ઈસપની અને પંચતંત્રની બોધ કથા ઓ બાલ પૂર્તિઓમાં નવા સ્વરૂપે પ્રગટ થાય છે હું મારા વિદ્યાર્થી ઓને એમના જ્ઞાનને અપકરવાનું અને નવી વાર્તાસ્વરૂપે રજૂ કરીને.શીખવીએ તો બાળકોને આનંદ આવે તેવી ગમ્મત અને જ્ઞાનને પીર્સ્તાંય આવડવું જ જોઈએ …આ દિશામાં આપ વધુ યોગદાન કરી બાળકોની સેવાની તક આપે ઝડપી એ બદલ આપને ખૂબખૂબ ધન્યવાદ આ દિશામાં આપની શક્તિ અને અનુભવને શેર કરો એજ અભ્યર્થના સાથે અસ્તુ.ઉષા

    મારા વતી ખૂબ્

    Reply
    • 8. chandravadan  |  October 4, 2011 at 12:54 am

      ઉષાબેન,

      વાર્તાની પોસ્ટ માટે તમારો “સુંદર” પ્રતિભાવ વાંચ્યો..આનંદ અને આભાર.

      તમે શિક્ષીકા છો એ જાણી એ જાણી ખુશી !

      ઈમેઈલથી તમારી શાળા વિષે અને અન્ય પરિચય આપવા વિનંતી !

      …ચંદ્રવદન
      Ushaben,
      Thanks !
      DR. CHANDRAVADAN MISTRY

      Reply
  • 9. venunad  |  October 3, 2011 at 4:01 pm

    It expresses your purpose nicely, at the same time it also teaches learning from close acquittance.

    Reply
  • 10. • » નટખટ સોહમ રાવલ « •  |  October 4, 2011 at 1:21 pm

    શ્રી ચંદ્રવદનભાઇ,
    ખુબ સરસ બોધપાઠ આપે એવી વાર્તા… આજકાલ પ્રાણીઓ પણ માનવી સાથે રહીને હોશિયાર થઇ ગયા છે.

    Reply
  • 11. chandravadan  |  October 4, 2011 at 2:51 pm

    This was a Response of Prahaladbhai Prajapati>>>>

    Re: વાંદરો અને શિયાળMonday, October 3, 2011 4:54 PM
    From: “Prahlad Prajapati>View contact detailsTo: “chadravada mistry”

    ——————————————————————————–

    Sent: Sunday, 2 October 2011 2:48 PM
    Subject: Fw: વાંદરો અને શિયાળ

    nice.

    Reply
  • 12. pami66  |  October 5, 2011 at 1:58 am

    Nice story with good lesson.

    Reply
  • 13. pragnaju  |  October 5, 2011 at 3:39 pm

    ‘જેમ વાંદરાએ હાર ના માની…’
    મને વાંદરો એ મનનું પ્રતિક ભાસે છે.વેદ-પૂરાણ પણ એમ માને છે.મન-મર્કટ.
    જો કે મન,બુધ્ધિ,ચિત અને અહ્ંકાર એ મનની જ શ્તિતી છે
    અને શિયાળ અહંકારનું સ્વરુપ.બન્ને માટે સ્વામી વિવેકાનંદના વિચારો યાદ કરીએ.
    मन मर्कट चंचल । धांवे सैरावैरा खळ ॥
    मोहमदिरा पीऊन । नाचे विषयवृक्षीं जाण ॥
    शस्त्र निःसंगे ताडिजे । दोर अभ्यासें बांधिजे ॥
    ध्यानधारणे लाविजे । आत्म ’रङग’ तैं पाविजे ॥
    स्वामी विवेकानन्द कहते हैं- ” बाह्य जगत् के व्यापारों का पर्यवेक्षण करना अपेक्षाकृत सहज है, क्योंकि उसके लिए हजारों यन्त्र निर्मित हो चुके है, पर अन्तर्जगत के व्यापार को समझने में मदद करनेवाला कोई भी यन्त्र नहीं।..किन्तु फ़िर भी हम यह निश्चयपूर्वक जानते हैं कि किसी विषय का यथार्थ ज्ञान प्राप्त करने के लिए मन का पर्यवेक्षण करना (मनन ) अत्यन्त आवश्यक है। क्योंकि उचित विश्लेषण के बिना कोई भी विज्ञान निरर्थक और निष्फल होकर केवल बेबुनियाद (भित्तिहीन) अनुमान में परिणत हो जाता है।…द्रष्टा-मन ही अपने दृश्य-मन के अन्दर चल रहे व्यापारों का निरिक्षण-परिक्षण य़ा पर्यवेक्षण करने वाला यंत्र है। मनोयोग (या मनः संयोग) की शक्ति का सही-सही नियमन कर जब उसे अन्तर जगत् की ओर परिचालित किया जाता है, तभी वह मन का विश्लेषण कर सकती है, और तब उसके प्रकाश में हम यह सही सही समझ सकते हैं कि अपने मन के भीतर क्या घट रहा है।” (१:३९)
    अपने जीवन को सुंदर ढंग से गठित कर उसे सार्थक बनाने के लिए मन को सदैव अपनी नजरों के सामने रखना है, उसे अपनी नज़रों से ओझल नहीं होने देना है, उसे अपनी नियत्रण में रखना है। इस हेतु सबसे पहले अपने मन को ही देखना होगा कि उसमें कैसे -कैसे विचार उठ रहे है ? उसके प्रवाह की गति पत्नोन्मुखि है या अन्तर्मुखी है ? वह किस दिशा में अधिक गतिशील है ? केंद्राभिसारी (Centripetal) है, या केन्द्रापसारी(Centrifugal) ?
    चरित्रवान मनुष्य बनने के लिए या जीवन के हर क्षेत्र में सफलता अर्जित करने के लिए, बहुत धैर्यपूर्वक मन के प्रवाह को सजग होकर निरन्तर देखते रहना आवश्यक है। किन्तु प्रश्न है की मन को देखा कैसे जाय ? बाह्य स्थूल पदार्थों को तो हम अपनी आंखों के द्वारा देख लेते हैं। किन्तु मन को तो आँखों से देख नहीं सकते। हम यह भी जानते हैं की मन एक सूक्ष्म पदार्थ है, अतः इसे किसी सूक्ष्म माध्यम से ही देखना पड़ेगा।
    किन्तु मन के जैसी सूक्ष्म, दूसरी कोई वस्तु है ही नहीं। इस लिए मन को केवल मन के द्वारा ही देखा जा सकता है। शुरू -शुरू में इन सब बातों को सुनकर अचम्भित होना स्वाभाविक है।किन्तु अनजाने ही में हमलोग प्रायः यही तो करते रहते हैं।
    जब हम किसी विषय पर कभी बहुत बहुत तल्लीन हो कर विचार करने लगते हैं, तब हमें यह भी याद नहीं रहता कि हम विचार कर रहे है। हम उन विचारों को देखने में ही खो जाते हैं- अकस्मात हमारी तंद्रा भंग होती है और हमे लगता है, अरे यह क्या हुआ ! हमलोग स्वयं अवाक् होकर सोचने लगते हैं- अरे, इतनी देर से इसी विषय पर मैं चिन्तन कर रहा था ? अर्थात मन कि ओर एकाएक हमारी दृष्टि पड़ जाती है ! ! कौन से माध्यम से यह दृष्टि पड़ी ? तथा यह स्मरण हुआ कि अरे, मैं इतनी देर से विचार कर रहा था ?
    मन के माध्यम से ही ! जैसे मानो मन का ही एक अंश इससे बाहर निकल कर, इससे थोड़ा परे हट कर खड़ा हो- और शेष मन के कार्यों का अवलोकन कर रहा हो ।
    स्वामी विवेकानन्द कहते हैं – ” एकमात्र पुरुष (सिख धर्म में उसको अकाल-पुरूष कहते हैं ) (आत्मा) ही चेतन है। मन तो मानो आत्मा के हाथों एक यन्त्र है। उसके द्वारा आत्मा बाहरी विषयों को ग्रहण करती है। मन सतत परिवर्तनशील है, इधर से उधर दौड़ता रहता है, कभी समस्त इन्द्रियों से लगा रहता है, तो कभी केवल एक से, और कभी कभी तो किसी इन्द्रिय के सम्पर्क में नहीं रह जाता न जाने कहाँ खो जाता है ?
    मान लो, मैं मन लगाकर एक घड़ी की टिक टिक सुन रहा हूँ। ऐसी दशा में आँखें खुली रहने पर भी मैं कुछ देख न पाऊँगा।इससे यह स्पष्ट समझ में आ जाता कि-मन जब श्रवण इन्द्रिय से लगा था, तो दर्शन इन्द्रिय (अर्थात मस्तिष्क मेंस्थित उसका स्नायु केन्द्र optic- nerve) से उसका संयोग न था।
    परन्तु पूर्णता प्राप्त मन(प्रशिक्षित मन ) को (बाह्य विषयों में जाने से रोक कर मस्तिष्क में स्थित) सभी स्नायु-केन्द्रों या इन्द्रियों से एक साथ लगाया जा सकता है।यह उसकी (पूर्ण प्रशिक्षत मन की)” अन्तर्दृष्टि “की( अभ्यास द्वरा विकसित)- शक्ति है, जिसके बल से मनुष्य अपने अन्तर के सबसे गहरे प्रदेश तक में नज़र डाल सकता है। इस अन्तर्दृष्टि को विकसित करना ही (मनः संयोग का या) योगी का उद्देश्य है।” (१:४५)
    सम्यक आसन और स्वच्छ परिवेश में बताये गए पद्धति के अनुसार बैठने के बाद, कुछ देर तक मन में उठने वाले विचारों को केवल देखना है।
    उसका भीषण चांचल्य – कितनी तीब्र गति से वह अनेकानेक विषयों में विचरण कर रहा है, एक चलचित्र की भांति मानस पटल पर न जाने क्या-क्या अंकित होता रहता है। कितने शब्द, कितने चित्र, कितनी यादें और न जाने क्या-क्या ?
    कभी-कभी तो हमें स्वयं ही अवाक् हो जाना पड़ता है कि, अरे ! ऐसे-ऐसे विचार भी क्या- मेरे मन में भरे हुए थे ?
    स्वामी विवेकानन्द कहते हैं- ” अतएव मनः संयम का पहला सोपान यह है कि कुछ समय के लिए चुप्पी साधकर बैठे रहो और मन को अपने अनुसार चलने दो। मन सतत चंचल है। वह बन्दर की तरह सदा कूद-फाँद रहा है। यह मन -मर्कट जितनी इच्छा हो, उछल-कूद मचाय, कोई हानि नहीं ; धीर भाव से प्रतीक्षा करोऔर मन की गति देखते जाओ। लोग जो यह कहते हैं कि ज्ञान ही यथार्थ शक्ति है, यह बिल्कुल ठीक है। जब तक मन कि क्रियाओं पर नज़र न रखोगे, उसका संयम न कर सकोगे। मन को इच्छानुसार घूमने दो।
    सम्भव है, बहुत बुरी बुरी भावनाएँ तुम्हारे मन में आयें। तुम्हारे मन में इतनी असत भावनाएँ आ सकतीं हैं कि तुम सोचकर आश्चर्यचकित हो जाओगे। परन्तु देखोगे, मन के ये सब खेल दिन पर दिन कम होते जा रहे हैं, दिनपर दिन मन कुछ कुछ स्थिर होता जा रहा है।
    पहले कुछ महीने देखोगे, तुम्हारे मन में हजारों विचार आयेंगे, क्रमशः वह संख्या घटकर सैंकडो तक रह जायेगी। फ़िर कुछ और महीने बाद वह और भी घट जायगी, और अन्त में मन पूर्ण रूप से वश में आ जायगा। पर हाँ, हमें प्रतिदिन धैर्य के साथ अभ्यास करना होगा।

    Reply
    • 14. chandravadan  |  October 5, 2011 at 5:30 pm

      પ્રજ્ઞાજુબેન,

      નમસ્તે !

      તમે પધારી આ પોસ્ટ વાંચી, અને એક “સુંદર” પ્રતિભાવ આપ્યો , તે માટે ખુઅ ખુબ આભાર.

      તમે પ્રતિભાવ હિન્દી લીપીમાં આપ્યો. મારું હિન્દી વાંચન.જ્ઞાન/ બોલી સમજ અલ્પ છે. અને, એથી

      મારા પત્નીન સહાયે તમારૂં લખાણ સાંભળ્યું, અને સમજ્યું.

      અનેક વિવેકાનંદ શબ્દ- વાણીમાં જે હતું તેને મારી સમજ પ્રમાણે એક સારરૂપે લખવા પ્રયાસ કર્યો તે

      જ નીચે મુજબ છે>>>>

      મારી મન વિષેની સમજ !

      ચંચળ મર્કટ મન, કેદી તુંજને બનાવી,

      જીવન જીવવા એક ચાવી મેં તો બનાવી,

      જાણું, તુંજ વગર નૈયા મારી આગે ના રે ચાલે,

      પણ, સ્વતંત્રતા તુંજને આપતા, જીવન ચાવી બનવા લાગે !

      તુજ ચંચળતાની જ્યોતમાં વિચારો અનેક આવે,

      વિચારો તો આવે જાવે, મુજને ના એ કોઈ હલાવે,

      જો, સ્થીરતામાં તું હોય જ કેદી જ્યારે,

      તો, મુજ હસ્તે,જીવન-ચાવી હોય ત્યારે !

      …….ચંદ્રવદન
      Pragnajuben,
      Thanks a lot for your Comment.
      Please DO come to the Blog fo read other Posts too.
      DR. CHANDRAVADAN MISTRY

      Reply
  • 15. Hetal Gajjar  |  October 6, 2011 at 5:14 am

    શ્રી ચંદ્રવદનભાઇ,

    ખુબજ સરસ બાળવાર્તા અને એકદમ નવા યુગ માં સરળતાથી સમજાય અને સાથે વાર્તા નો મુખ્ય હેતુ પણ જાળવીને સંપૂણર્પણે ન્યાય આપે તેવી રજૂઆત છે.

    “ના માનવી રહી એવી શીખ છે. તમે તમારા ધ્યેયને વળગી રહો તો અંતે જીત ”

    ” માનવી એની શક્તિનું “અભિમાન” કરે ત્યારે એની હાર કે પતન એની નજીક આવે છે “

    Reply
    • 16. chandravadan  |  October 6, 2011 at 12:38 pm

      હેતલબેન,

      પહેલીવાર મારા બ્લોગ પર..અને આ વાર્તા પોસ્ટ માટે પ્રતિભાવ માટે આભાર !

      વાર્તા ગમી તે જાણી આનંદ.

      ફરી પણ આવજો…વાર્તાઓ માટે કે અન્ય પોસ્ટો વાંચવા માટે.

      …….ચંદ્રવદન
      DR. CHANDRAVADAN MISTRY

      Reply
  • 17. સુરેશ  |  October 6, 2011 at 1:18 pm

    સરસ કલ્પના. ગમી.
    હમ્મેશ શેરને માથે સવાશેર હોય છે; તે આ વારતાની ફળશ્રુતિ.
    જો કે…
    વાંદરો, શિયાળ, કેરી … બધું અનિત્ય છે. એકમાત્ર નિત્ય છે – આ ઘડી.

    Reply
  • 18. સુરેશ  |  October 6, 2011 at 1:19 pm

    આજે સવારે ટી ટેબલ પર સૂઝેલું હાઈકુ …

    વિચાર, કામ

    નહીં હર્ષ શોકેય.

    આતમ દીવો ઝગે.

    Reply
    • 19. chandravadan  |  October 6, 2011 at 1:43 pm

      સુરેશભાઈ,

      નંમસ્તે!

      આવ્યા તો એ પ્રતિભાવો આપ્યા,

      વળી, સાથે “હાયકુ” પણ લાવ્યા,

      એસજે તો સીએમને ખુશ કરી ગયા,

      અને, સીએમ આભાર કહેવા કંઈક લખી રહ્યા !

      ……..ચંદ્રવદન

      Reply
  • 20. pravin1947  |  October 6, 2011 at 4:47 pm

    nice story
    Pravin Shah

    Reply
  • 21. પરાર્થે સમર્પણ  |  October 7, 2011 at 5:30 pm

    આદરણીય ડો.શ્રી ચંદ્રવદનભાઈ,
    મજા અને રંગ જામે તેવી વાર્તા રચી આપે એક સરસ બોધ પણ આપ્યો છે.
    આ વાંદરાઓ માનવી જોડે રહીને ચતુર તો થઇ ગયા પણ વાંદરાના કેટલાક
    ગુણો માનવીએ પચાવી લીધા છે જેમ કે ગુલાંટ મારવી . (આ મેં નહોતું કહ્યું )
    એક ઝાડથી બીજા ઝાડે કુદકા મારવા (પક્ષ બદલવો ) કોકના આબાની કેરીઓ
    તોડી લેવી ( પ્રજાના પૈસાને ઘેર ભરવા ) વિગેરે………….
    ખુબ સરસ …મઝો….મઝો… આવી ગયો….સાહેબ….

    Reply
  • 22. Capt. Narendra  |  October 8, 2011 at 12:10 am

    આપના બ્લૉગનું નવું રૂપ ઘણું ગમ્યું. વિવિધ પાનાંઓમાં તેનું વિભાજન કરીને એક સામયીક બનાવી આપે એક અભિનવ પ્રયોગ કર્યો છે જે ખરેખર પ્રશંસનીય છે.

    એક વાત હું ખાસ કહીશ કે આપની શૈલીમાં મને નિખાલસતા અને સાદાઇ જોવા મળે છે તેથી અાપના લેખો, કવિતાઓ તથા ટૂંકી વાર્તાઓ સીધી હૃદયને સ્પર્શી જાય છે. આપના નુતન અભિગમ માટે અભિનંદન.

    Reply
    • 23. chandravadan  |  October 8, 2011 at 12:33 am

      Narendrabhai,
      Thanks for this Comment on this Post. It reflects your recent visit to this Blog & reviewing the different Sections ( Vibhago) in addition to the HOME on which you normally view the NEW POSTS.
      Hope you will revisit my Blog & post your comment to the individual Section ..as at the end of each there a place to COMMENT in that Section.
      You are the 1st one to see the Newly created Sections on the Blog.
      Your words mean a lot to me !
      DR. CHANDRAVADAN MISTRY

      Reply
  • 24. chandravadan  |  October 8, 2011 at 2:37 pm

    This is an Email Response for the Post>>>>

    Re: વાંદરો અને શિયાળSaturday, October 8, 2011 2:22 AM
    From: “Samir Dholakia” >View contact detailsTo: “chadravada mistry” >Wah wah sahab majaaaaa aaveeee gai. Sorry pan hu exams levaaaa delhi gayo to ane tyaar baad mumbai ajej parat aavyo and badhaaaa mail joyaaaaaa. They were good. Wishing y a very happy dussera….

    samir

    Reply
  • 25. Harnish5  |  October 9, 2011 at 1:15 am

    પ્રજ્ઞાજુજી અને કેપ્ટન સાહેબની વાતો વાંચી.આનંદ થયો– આપની વાર્તા પણ સુંદર છે.ઘમન તર થઈ ગયું.

    Reply
  • 26. Harnish5  |  October 9, 2011 at 1:16 am

    ઘમન નામનો કોઈ શબ્દ નથી– મન તર થઈ ગયું.

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 172 other followers

Recent Posts

Top Rated

Categories

અમી નજર ભરેલી મુલાકાત બદલ આભાર..ફરીથી પધારજો

Locations of visitors to this page <input type="button" value="Type Gujarati" onclick="win = window.open('','Comment', 'toolbar=0,menubar=0,location=0,width=550,height=550'); win.document.write(' var id='TEXTAREAID';'); win.focus();">

Blog Stats

  • 260,108 hits

Disclimer

October 2011
M T W T F S S
« Sep   Nov »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

%d bloggers like this: