Archive for ઓક્ટોબર 2, 2011

વાંદરો અને શિયાળ

વાંદરો અને શિયાળ

એક વાંદરો હતો.ગામમાં ફરતા ફરતા, એ અનેક ઘરોમાં
ડોકીયું કરતો. માનવીઓને એ સારી રીતે જાણતો થઈ ગયો હતો.
એક દિવસ  ગામમાં ફરતા ફરતા, એ દુર જંગલમાં પહોંચી
ગયો. એને ખુબ જ ભુખ લાગી હતી.એવા જ સમયે એક કેરીભરપૂર આંબો
એની નજરે આવ્યો. એ ખુશ થઈ આંબા પર ચડી ગયો., અને
એણે એક પછી એક કેરીઓ નીચે જમીન પર ફેંકી. આંબા ઝડ નીચે બેસીને
શાંતીથી કેરીઓ ખાવાનો વિચાર હતો. અને નીચે આવે
એટલે કેરીઓના ઢગલા નજીક એક શિયાળ ઉભુ હતું. હજુ વાંદરો કંઈક બોલે
તે
પહેલા શિયાળ કહેઃ”વાંદરાભાઈ, આ બધી જ કેરીઓ મારી
છે.”
ત્યારે વાંદરો કહેઃ”અરે, શિયાળબેન, મેં આ આંબાના ઝડ પરથી તોડી નીચે પાડી છે. આ આંબા પરની થોડી જ કેરીઓ બાકી હતી તે
બધી જ કેરીઓ તોડી અહી ફેંકી છે. હવે આંબા પર એક
પણ કેરી નથી..આ બધી જ કેરીઓ મારી છે.”
ત્યારે શિયાળ ચુતરાયથી કહેઃ મેં તને કેરીઓ તોડતા
જોયો નથી  કોઈ એ માટે સાક્ષી છે ?”
વાંદરો ચુપ થઈ ગયો. એ નારાજ થઈ ગયો. પણ, હારવું એ
વાંદરાના સ્વભાવમાં ના હતું. પણ, વાંદારાને નિરાશ થયેલો
નિહાળી,
ખુશીમાં હસતું હતું.
વાંદરો થોડે દુર એક ઝાડ પાછળ સંતાય ગયો. એંણે ઝાડ
પાછળ ગામમાંથી મેળવેલું ટેઈપ રેકોર્ડરની ચાંપ દબાવી. અને વાઘની
ગર્જનાનો અવાજ શરૂ થયો. વાંદરો પણ સાથે ચીસો પાડિ
દોડવા લાગ્યો. શિયાળ પણ ગભરાટમાં દોડી દુર દુર ભાગ્યું.અને,
વાંદરાએ
ટેઈપ રેકોર્ડર બંધ કર્યું. ખુશ થઈ આંબા ઝાડ નીચે
બેસી એની ઈચ્છા પ્રમાણે શાંત વાતાવરણમાં આનંદથી કેરીઓ ખાવા લાગ્યો. અને
શિયાળ શાંત વાતાવરણ કારણે દૉડતું દોડતું આંબા
પાસે આવ્યું. એ વાંદરાને કેરીઓ ખાતા જોઈ અચંબો પામી.
“વાંદરાભાઈ, તમે તો ડરીને ભાગી ગયા હતા, તો અહી
કેવી રીતે પાછા છો?” શિયાળે પ્ર્ર્ષ્ન કર્યો.
“ના, હું એવો ડરપોક નથી વાઘ તો મારો કેદી છે”
વાંદરાએ થોડા ગર્વ સાથે જવાબ આપ્યો.
“હું સમજી નહી” શિયાળે વાંદરાને
કહ્યું.
ત્યારે વાંદરાએ  કહેવાનું શરૂ કર્યું……”અરે,
બેન, તું તો જંગલમાં રહે અને તું કાંઈ ના જાણે, આ તો નવો જમાનો છે. હું માનવીઓ નજીક
રહુ
એટલે નવું નવું જાણવાનું મળે. એક મશીન છે તેમાં
વાઘના અવાજને કેદ કર્યો છે મેં તો મશીન ચાલુ કર્યું હતું, બસ આટલું જ કર્યું હતું.
તું
ભાગી ગઈ અને આ બધી જ કેરીઓ મારી
છે”
શિયાળને એની ચતુરાયનું અભિમાન હતું તે  ત્યાં તરત
જ પીગળી ગયું. નારાજ થઈ. એક પણ શબ્દ બોલ્યા વગર એ દુર જંગલમાં ચાલી
ગઈ.
આ વાર્તાનું લખાણ ….તારીખ નવેમ્બર ૫,
૨૦૧૦…………………………..ચંદ્રવદન

બે શબ્દો…

આ બાળવાર્તારૂપી બોધ કથા
છે.
અનેક બાળવાર્તાઓમાં  તમે શિયાળ કે વાંદરા વિષે
વાંચ્યું જ હશે.
“વાંદરો અને ટોપીઓ”નું યાદ છે ને ?..અને શિયાળની
ચતુરાયના દર્શન તો અનેક વાર્તાઓરૂપે કર્યા જ હશે.
અહી નવા યુગને ધ્યાનમાં લઈને આ બાળવાર્તામાં કંઈક
“નવીનતા” લાવવા પ્રયાસ કર્યો છે
.

પણ આ વાર્તાનો મુખ્ય હેતુ તો કંઈક બોધ આપવાનો છે.

અહી જેમ વાંદરાએ હાર ના માની, એ પ્રમાણે માનવીએ પણ જીવનમાં હાર

ના માનવી રહી એવી શીખ છે. તમે તમારા ધ્યેયને વળગી રહો તો અંતે જીત

જ છે !

અને, શિયાળની “ચતુરાય”નો દાખલામાં એક બીજો બોધ છે. જ્યારે પણ

માનવી એની શક્તિનું “અભિમાન” કરે ત્યારે એની હાર કે પતન એની નજીક આવે છે !

બસ, આટલો વિચાર આ બાળવાર્તારૂપે દર્શાવવા પ્રયાસ
કર્યો છે.
આશા છે કે અનેકને આ પોસ્ટરૂપી “ટુંકી વાર્તા” ગમે
!
અનેક “કાવ્યો” પોસ્ટરૂપે પ્રગટ કર્યા બાદ, હવે
ટુંક સમય માટે “ફક્ત વાર્તાઓ” પ્રગટ કરવાના આ મારા નિર્ણયમાં આ પહેલી વાર્તા
છે.
તો….આશા છે તમો જરૂરથી વાંચી તમારા “પ્રતિભાવો”
રૂપી વિચારો જણાવશો..ભુલો હોય કહેશો.
ડો. ચંદ્રવદન મિસ્ત્રી.

ઓક્ટોબર 2, 2011 at 12:11 પી એમ(pm) 26 comments


Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 179 other followers

તાજેતરની પોસ્ટ્સ

Top Rated

શ્રેણીઓ

અમી નજર ભરેલી મુલાકાત બદલ આભાર..ફરીથી પધારજો

Locations of visitors to this page <input type="button" value="Type Gujarati" onclick="win = window.open('','Comment', 'toolbar=0,menubar=0,location=0,width=550,height=550'); win.document.write(' var id='TEXTAREAID';'); win.focus();">

Blog Stats

  • 395,709 hits

Disclimer

સંગ્રહ

ઓક્ટોબર 2011
સોમ મંગળ બુધ ગુરુ F શનિ રવિ
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31