પરિવારીક કર્તવ્ય પાલન

August 31, 2009 at 12:54 pm 15 comments

 
 

     
 

પરિવારીક કર્તવ્ય પાલન

ધરતી પર જન્મ લેતા,
મળ્યા મુજને માત-પિતા,
મુખડું પ્રભુનું નિહાળી,
સેવા, પુજા કરી એમની !…….(૧)
માત પિતાએ આપ્યો ભાઈ એક,
“મોટાભાઈ”કહી, પુજ્ય ગણી,
જ્ઞાના પાલન કરી એમની !……(૨)
પરણતા, ભાગ્યમાં હતી પત્નિ પ્યારી,
પત્નિ સંતાનો સંભાળતા,
કર્મયોગે કરી સેવા એમની !……(૩)
સંસારી સબંધે રહેતા,
મળ્યા મુજને સગાસબંધીઓ અનેક,
પ્રેમ સબંધે કરી કદર, સેવા એમની !…..(૪)
જાતી કુળ પ્રભુએ દીધુ,
તે સ્વીકારી,કર્યું કર્મ સગડું,
ચંદ્ર હ્રદયભાવે રહી,
નિહાળી જનસેવા, કરે સેવા રે સૌની !….(૫)
 
કાવ્ય રચના……ઓગસ્ટ,૧૭,૨૦૦૯           ચંદ્રવદન.
 
 
 

બે શબ્દો

મારા જીવનની કાવ્યરૂપે એક ઝલક વાંચ્યા બાદ, આ વિષયે આ બીજુ કાવ્ય “પરિવારીક કર્તવ્ય પાલન” વાંચી, તમે જરા અચંબો પામી રહ્યા હશો. તમે વિચારશો કે પરિવાર બારે કહી, આ વ્યક્તિ શા માટે”જનકલ્યાણ”શબ્દનો ઉલ્લેખ કરે છે……જન્કલ્યાણનું કાર્ય તો એ હોય કે એ કાર્ય અન્ય માનવીઓ માટે હોય, ના કે આપણા પોતાના પરિવાર માટે હોય……..એ વિચાર સાથે એક રીતે હું સહમત છું, કિન્તુ, હું એ પણ સાથે કહું છું કે “જેને તમે પોતાના ગણો ” એ પણ ખરેખર તો માનવીઓ ને ? તો, એવી કબુલાત તમે કરો તો “કોઈ પણ માનવી માટે કઈક સારૂં કરવું” એ યોગ્ય કહેવાય કે નહી ?.બસ, આવા વિચારો સાથે મેં મારા વિચારૉ આ પોસ્ટરૂપે જણાવ્યા છે અને, કદાચ તમે મારી સાથે સહમત હોય કે નહી, છતાં, અહી વધું લખુ છું .
મારો જન્મ વેસ્મા ગામે, ગુજરાતમાં પ્રજાપતિ જ્ઞાતીમાં થયો હતો. માતાપિતારૂપે જે મારા ભગ્યમા મળ્યા તે માટે પ્રથમ પ્રભુનો પાડ માની, એમને પુજ્ય ગણી, કંઈક સેવારૂપે કર્યું , અને એમાં મેં મારી ફરજ નિહાળી. બચપણના પ્રથમ વર્ષો માતા સાથે હોવાના કારણે, માતા પ્રત્યે મારો પ્રેમ ઉંડો હતો, અને એ અભણ હોવા છ્તાં જ્ઞાની હતા, અને પ્રભુભક્તિથી ભરપુર હતા. એમણે ભક્તિનું બીજ રોપી, મારા જીવને “ભક્તિનું બીજ “મુકી મારા જીવનને માર્ગદર્શન આપ્યું તો એ સનાતન સત્ય છે ! અને, આવા ઘડતરના કારણે, મોટાભાઈને “માન” પત્નિ, સંતાનો માટે “કંઈક કરી પરિવારનું ગુજરાન કરવું ” કે પછી, સગા-સ્નેહીઓને “પ્રેમભાવ ” આપવો કે પછી, અન્યને ” સ્નેહ ” આપવો …આ બધું જ શક્ય ” માતાના ઉપકાર” ના પરિણામરૂપે છે !
દેહની સંભાળ, એ એક વ્યક્તિની જવાબદારી કહેવાય…..પ્રથમ માનવીએ એના દેહની સંભાળ લઈ, દેહની શક્તિનો ઉપયોગ અન્યના લાભ માટે કરે તો એ સ્વાર્થ ના કહેવાય. એ પ્રમાણે, સંસારી માનવી, એના પરિવાર બારે મહેનત કરે તો એનું ઘર જ સંભાળી રહ્યો કહેવાય….અને, અને પછી, જગતની સંભાળ લેવા કે માનવસેવાના કાર્યોમાં આગેકુચ કરે તો એ યોગ્ય જ કહેવાય….બસ, અહી મેં ” એક સમજ “ની વાત કરી છે
મારા જીવને પ્રભુની ક્રુપા ખુબ જ થઈ છે…..પરિવારની સંભાળ બાદ કંઈક વધુ કરવા માટે શક્તિ….હ્રદયમાં પ્રેરણાઓ……જે થકી. મારી જીવન-સફરે “જનકલ્યાણ કાર્યો” તકો મળી, અને કઈક શક્ય થયું. મારા માતા પિતા આજે આ જગતમાં નથી તેમ છતાં એમની યાદ તાજી છે…..મારા મોટાભાઈ આજે આ જગતમાં નથી છતાં એમની યાદ મારા હ્દયમાં છે. આજે પત્ની અને સંતાનો સાથે જગતમાં સફર કરી રહ્યો છું. તમોને કાવ્ય કે આ લખાણ ગમશે એવી આશા,……..પ્રતિભાવ લખશો તો વાંચીશ>>>>>>>ચંદવદન.
 
 
FEW WORDS
 
 
Today it is the BHADARVA SUD AGIARARAS & it is MONDAY AUG. 31st 2009… & I am publishing a New Post ” PARVARIK KARTVYA PALAN ” meaning TAKING CARE of the FAMILY as a DUTY, & this is the STARING POINT of my JOURNEYof JANKALYAN KARYO…..I hope you like this Post…….Whether you agree with me or not, I thank you all for READING this Post…Your COMMENTS appreciated !>>>CHANDRAVADAN. 

Entry filed under: કાવ્યો. Tags: .

કરૂં હું તો માનવ સેવા ! શિક્ષણ ઉત્તેજન યજ્ઞ

15 Comments Add your own

  • 1. Harnish Jani  |  August 31, 2009 at 5:15 pm

    Very Good Concept

    Reply
  • 2. Valibhai Musa  |  August 31, 2009 at 6:32 pm

    Dear Chandravadanbhai,
    You are absolutely right that caring own family is indirectly the service to the society. A single member of the family raised properly may become a social worker. To love the members of the family is the first step to loving the human kind.
    Your concept is well defined in your commentarry. Congratulations.
    Regards

    Reply
  • 3. Capt. Narendra  |  August 31, 2009 at 9:24 pm

    What a lovely feeling! It contains the philosophy of Indian values – which, by the way, transcend all faiths, classes and creeds in Indian way of life. Out of the Four Stations of Life, the one relating to that of a Householder is so relevant and portrayed in your poem. Good reading.

    Reply
  • 4. સુરેશ જાની  |  August 31, 2009 at 10:03 pm

    Charity brgins at home.
    But usually it ends also except in cases like yours. .

    Reply
  • 5. neetakotecha  |  September 1, 2009 at 12:43 am

    જાતી કુળ પ્રભુએ દીધુ,
    તે સ્વીકારી,કર્યું કર્મ સગડું,

    aa khub j gamiyu…

    Reply
  • 6. atuljaniagantuk  |  September 1, 2009 at 4:05 am

    હું દાદા સાથે સંમત છુ કે “Charity begins at home” અને તે વાત પણ સાચી છે કે મોટા ભાગે તે ઘરમાં જ સમાપ્ત પણ થઈ જતી હોય છે. પરંતુ આપ સહુ વડીલો કે જે વિશાળ જનસમૂહને વિષે વિચારે છે અને કશુંક કરતાં રહે છે તે માટે સહુ ધન્યવાદને પાત્ર છો. બાકી આ સમાજ ઘણો વિચિત્ર છે અને જ્યારે તેની સેવાની વિચારણા કરવાનો પ્રયત્ન કરવામાં આવે તો તે તેમાં પણ સેવા કરનારનો નક્કી કઈક સ્વાર્થ હશે તેમ તર્ક કર્યા કરે છે. એટલે બને તેટલી મુંગા મોંએ અને શાંત ચિત્તે ઢોલ ધમાકા વગર સેવા થાય તેટલી જ કરવામાં મજા છે.

    Reply
  • 7. pragnaju  |  September 1, 2009 at 5:53 am

    જાતે કર્તવ્યપાલન કરી સારો દાખલો બેસાડ્યો

    યાદ આવ્યું
    મા-બાપને સારી રીતે ન રાખનારાં સંતાનોને સજા કરવા ગુજરાતમાં કાયદો થયો એના અનુસંધાનમાં કરેલ કાવ્ય

    મા-બાપ જીવતાં હોય ત્યારે

    એમને અપમાનિત કરી ચૂપ કરે

    ને એમના મર્યા પછી એમના ફોટાને ધૂપ કરે

    એ સંતાનો કેવાં કપૂત કહેવાય ?

    તું બચપણમાં લાચાર હતો ત્યારે

    તને જેમણે સાચવ્યો એ મા-બાપ

    ઘડપણમાં લાચાર બને ત્યારે

    એમને સાચવવાનું

    કર્તવ્ય બજાવવા જેટલો

    લાયક તું પણ બનજે ને !

    કૂતરા પર હાથ ફેરવનારને

    કૂતરો વફાદાર રહે છે

    તમારા પર હાથ ફેરવનાર મા-બાપને

    વફાદાર રહેવા જેટલી લાયકાત તું જાળવી ન શકે ?

    તું જન્મ્યો ત્યારે તું રડતો હતો

    ને તારી મા હરખભેર હસતી હતી

    હવે એટલું ધ્યાન રાખજે :

    તું હસતો હોય ત્યારે

    તારી મા રડતી ન હોય !

    ઘરનાં નામ માતૃછાયા ને પિતૃછાયા

    એવાં રાખીએ ને એમાં

    મા-બાપનાં પગલાં કે પડછાયા

    પડવાય ન દેવાતાં હોય

    તો પછી મકાનનું નામ પત્નીછાયા રાખવું શું ખોટું ?

    Reply
  • 8. pragnaju  |  September 1, 2009 at 6:12 am

    ધન્યવાદ

    આ જમાનામા કહેતી જેવી લાગે.
    એક જોક યાદ આવી
    એક માણસ રસ્તા પરથી પસાર થઇ રહ્યો હતો ત્યાં જ તેને એક સત્તાવાહી, ગેબી અવાજ સંભળાયો : ‘થોભી જા.’ તે ત્યાં જ અટકી ગયો. તેણે નોંઘ્યું કે જો તે એક પગલું આગળ ભરવા જાત તો ત્યાં જ ઢાંકણા વગરની ખુલ્લી ગટર હતી. તે સહેજમાં બચી ગયો, નહીં તો પંદર ફૂટ ઊડી ગટરમાં જઇ પડયો હોત. મનમાં કતજ્ઞતાના ભાવ સાથે તે આગળ વઘ્યો.

    હજી તે ચાર રસ્તા પર આવે છે ત્યાં જ ગેબી અવાજ સંભળાય છે : ‘રોકાઇ જા.’ એ જ ક્ષણે એક ટ્રક ત્યાંથી ફુલ સ્પીડે પસાર થઇ ગઇ. એ ટ્રક પાછળ લખ્યું હતું ‘જો હમ સે ટકરાયેગા, મિટ્ટીમેં મિલ જાયેગા.’ બાલબાલ બચી ગયાની લાગણી સાથે એ માણસે આકાશ સામે જોઇ આભારવશ અવાજે પૂછ્યું : ‘હે ગેબી અવાજ, તું કોણ છે?’ ‘હું તારો હિતચિંતક છું.’ ગેબી અવાજે માહિતી આપી : ‘તને બચાવવાની ફરજ બજાવતાં મને આનંદ થાય છે.’

    ‘તો હે કપાળુ, પંદર વર્ષ પહેલાં મારા લગ્ન વખતે તું કયાં હતો?’

    Reply
    • 9. DR. CHANDRAVADAN MISTRY  |  September 1, 2009 at 7:14 pm

      પ્રજ્ઞાજુંબેન,

      તમે મારા બ્લોગ પર પધારી, “પરિવારીક કર્તવ્ય પાલન “ની પોસ્ટ માટે બે સુંદર પ્રતિભાવો આપ્યા તે માટે આભાર !

      જ્યારે આ પોસ્ટ જનકલ્યાણના કર્યોના વિષયે પ્રગટ કરવા વિચાર કર્યો ત્યારે પરિવાર બારેનું લખાણ “જનક્લ્યાણ” કેમ કહી શકું એવું મનમાં થયું હતું છતાં જે ભાવે લખ્યું તેનો સ્વીકાર થયો એ જ અનંદની વાત છે ! તમે આ જનકલ્યાણના વિષયે બીજી પોસ્ટો વાંચવા જરૂરથી ફરી પધારશો એવી આશા !>>>ચંદ્રવદન.

      અને જે કોઈએ પધારી, એમના પ્રતિભાવો આપ્યા છે એઓ સૌને વંદન સહીત મારો આભાર !

      Reply
  • 10. પંચમ શુક્લ  |  September 1, 2009 at 6:56 pm

    Good concept.

    Reply
  • 11. Ramesh Patel  |  September 6, 2009 at 1:12 am

    હૃદયમાં ઉભરાતી લાગણીઓના પુષ્પો સદાયે સુગંધી ભર્યા હોય છે.

    આપના શબ્દો કવિતા નથી પણ કઈંક વિશેષ છે,તેના જે ભાવ છે

    તે સૌને અગોચર ભાવે બાંધે છે.

    મારી વાત કહું તો ચંદ્રની શીતળતાનો અહેસાશ મળે છે.

    રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

    Reply
  • 12. Vishvas  |  September 6, 2009 at 6:25 am

    જય શ્રીકૃષ્ણ કાકા,
    આપની અને સાથે સાથે પ્રજ્ઞાજુદાદીએ રજુ કરેલ રચના બંને હૃદયસ્પર્શી છે.

    આપનો ડો.હિતેશ ચૌહાણ

    Reply
  • 13. mrunalini  |  September 11, 2009 at 5:12 am

    તમારુ જીવન
    જાતી કુળ પ્રભુએ દીધુ,
    તે સ્વીકારી,કર્યું કર્મ સગડું,
    ચંદ્ર હ્રદયભાવે રહી,
    નિહાળી જનસેવા, કરે સેવા રે સૌન થી આગળ વધી સંત સેવા બને તેવી પ્રભુ પ્રાર્થના
    જીવનની છેલ્લી ક્ષણ સુધી અવિરત સેવા કરનાર સંત પોતાને સેવક, સેવાવ્રતના ભેખધારી કે કર્મયોગી કહેવડાવવામાં ગૌરવ નહોતા માનતા. એવા ઉપનામથી એ દૂર જ રહેતા.
    કોઈ કહેતું કે તમે ભારે મહત્વની સેવા કરી રહ્યા છો, તો એ ઉત્તર આપતા કે, ‘તમે શું ભાન ભૂલીને મને માનરૂપી મદિરા પાવા માંડ્યા ? સેવા કોણ કરે છે ? ગાડા નીચે કૂતરું ચાલે એટલે એણે સેવા કરી ? હું તો ઈશ્વરના હાથનું હથિયાર છું, નિમિત્ત છું. જે કરાવે છે તે કર્યે જાઉં છું. આથી વધારે કશું જ નહિ…’
    આજે એ વિરક્ત લોકોપકારી સદેહે હયાત નથી, પણ એમણે સ્થાપેલી સંસ્થા અને એનાં કાર્યો દ્વારા અમર છે. એમના યશશરીરને વૃદ્ધાવસ્થાયે નથી ને મૃત્યુયે નથી. આજે તો સાધનો વધ્યાં છે, પણ વરસો પહેલાંની પરિસ્થિતિ આજના જેટલી અનુકૂળ ન હતી ત્યારે એમને જે પરિશ્રમ કરવો પડ્યો ને વિપત્તિ વેઠવી પડી એનો સાંગોપાંગ, કડીબદ્ધ, પ્રમાણભૂત ઈતિહાસ તો એમના પાસે જ રહી ગયો. આપણી પાસે તો એની ઝલક માત્ર છે.
    છતાં પણ શૂન્યમાંથી એક વિરાટ સેવાસંસ્થાનું સર્જન કરનાર, એ સંતપુરુષને માટે આપણને માન તો થાય છે જ. એમનું જીવન પેલા કહેલા કવિત જેવું જ હતું –
    ‘જનની જણ તો ભક્ત જણ, કાં દાતા, કાં શૂર,
    નહિ તો રહેજે વાંઝણી, મત ગુમાવીશ નૂર !’

    Reply
  • 14. Ishvarbhai R. Mistry & Family  |  September 13, 2009 at 5:42 am

    Well said Chandravadanbhai, family seva is one of the best.
    Will always be remembered for ever .Very good concept and teaching which everyone should follow.

    Thankyou,
    Ishvarbhai R. Mistry.

    Reply
  • 15. Jay Gajjar  |  October 22, 2009 at 8:17 pm

    Dear Shri Chandrakantbhai
    Namaste. Very good thoughts and good work.
    JAN SEVA EJ PRABHU SEVA
    Contnue the spirit

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 172 other followers

Recent Posts

Top Rated

Categories

અમી નજર ભરેલી મુલાકાત બદલ આભાર..ફરીથી પધારજો

Locations of visitors to this page <input type="button" value="Type Gujarati" onclick="win = window.open('','Comment', 'toolbar=0,menubar=0,location=0,width=550,height=550'); win.document.write(' var id='TEXTAREAID';'); win.focus();">

Blog Stats

  • 260,082 hits

Disclimer

August 2009
M T W T F S S
« Jul   Sep »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

%d bloggers like this: