આ દુનિયા

 

 

             આ દુનિયા

આ દુનિયા, ઘણી અદભુત, ઘણી અદભુત,…. (ટેક)

કાગડો કાગડીને પુછે: “હું કેમ કાળો ?”

કાગડી કહે, “જુઓ નાથ ના કરો શોક ને મારૂ માનો,

દુનિયાના અંધકારમાં સર્વ માનવી કાળા,

કાળા હમો શરીરે પણ નથી દીલડે હમો કાળા,”

                                 આ દુનિયા…. (૧)

હંસલો હંસલી ને પુછે:”હું કેમ આટલો સફેદ ?”

હંસલી કહે: “જુઓ નાથ છે ગર્વ તમારો એમાં સહેજ,

નયને ધોળા શું કામના ? રાખવા હ્રદય ધોળા

હમો સફેદ કાયામાં રહી,રાખીશું દીલડાં અમારા ધોળા.”

                                  આ દુનિયા…. (૨)

અંતે કાચબો કાચબીને પુછે: “દુનિયામાં આ શું થઈ રહ્યું ?”

કાચબી કહે: “જુઓ નાથ તમો પુછો છો એથી મારે કહેવું રહ્યું

અરે, આ બધા છે દુનિયામાં જીવન જીવનના ખેલ.”

એથી ચંદ્ર કહે:

  “ખેલ રમતાં રમતાં ધોજો તમે જીવનનાં મેલ”

                                     આ દુનિયા…. (૩)

કાવ્ય રચના

જુન ૨૬, ૧૯૮૯

  

  

 

 

બે શબ્દો

” આ દુનિયા ” નામની આજની પોસ્ટ છે. “સંસાર અને સબંધો “નામની પોસ્ટથી તારીખ એપ્રિલ,૨૨,૨૦૦૯ના રોજ શરૂઆત થઈ, અને ત્યારબાદ, આ વિષયે તમોએ અનેક પોસ્ટો વાંચી. પ્રથમ ” સંસારના સાત પગથીઆ ” જેમાં માનવ જન્મે જુદા જુદા સબંધો…..અને ત્યારબાદ, જે પોસ્ટો પ્રગટ કરી તેમાં  મનુષ્ય-મનુષ્ય વચ્ચેના બંધાતા સબંધો બારે ઉલ્લેખ કરતી પોસ્ટો  તમે સૌએ વાંચી…..યાને કે “માત-પિતા વંદના “. ” નારી જીવન અંજલી “  ” દામ્પત્ય જીવન “  અને “દીકરીની પૂકાર “અને “મિત્રતાના સ્નેહસબંધે “………અને,  ” દોલતની આગ ” ની પોસ્ટ દ્વારા સંસારી ચીજોની જરૂરતનો ઉલ્લેખ કરી, સંસારી મોહમાયાના કેદી ના બનવા ચેતવણી આપી. હવે, આ પોસ્ટ ” આ દુનિયા “….દુનિયા એટલે જગત યાને સંસાર……જગત એક નાટક છે, અને એ નાટકના રમનારા છે જગતના માનવીઓ……જુદા જુદા ભાગો ભજવનારા…..દરેક પોતપોતાનો ભાગ ભજવીને ચાલી જવાના……કેટલો સારો ભાગ ભજવાય છે એની જવાબદારી જાતે જ સંભાળવાની છે…અને, અંતે કાવ્યમાં એક શીખ છે, કે ” આ જગતનો નાટક ભજવતા જે કંઈ ભુલો ( મેલ ) હોય તે આ જગતમાં જ સુધારી  આ માનવ જીવનને ધન્ય બનાવવાનો પ્રયાસ કરવાનો છે ” કે  આ જગત છોડ્યા બાદ  પાછળ રહેલા આ જગવાસીઓ હંમેશા યાદ કરતા રહે !

આશા છે કે તમોને આ પોસ્ટરૂપી કાવ્ય ગમ્યું હશે……તમે તમારી સમજ પ્રમાણે  આ વિષયે તમારો “પ્રતિભાવ ” જરૂરથી આપશો….એ વાંચવા હું આતુર  છું !……….ચંદ્રવદન.

 

FEW WORDS

Today’s Post is entitled “Aa Duniya ” meaning this world……The poem in Gujarati states that the World is a Stage & all Human Beings are only “players “…..all performing his/her parts & finally we all depart this World…..we all have to play our part well, so others always remember us for the parts we played ! I hope this message is understood well !>>>>>Chandravadan.